Van'ın Gevaş ilçesinde kayısı hasadı ve kurutma sezonu tüm hızıyla devam ediyor.
Yıllardır süregelen bu gelenek, değişen yaşam koşullarına uyum sağlamakta zorlanıyor.
Çatıların yaygınlaşmasıyla birlikte, geleneksel yöntemlerle kayısı kurutma imkanı bulamayan vatandaşlar, yaratıcı çözümler üretmeye devam ediyor.
Osman İdiz gibi birçok Gevaşlı, kayısılarını evlerinin önüne kurdukları basit tahta iskeleler veya kartonlar üzerinde kurutuyor.
Eskiden toprak damların vazgeçilmez bir parçası olan bu işlem, şimdi alternatif alanlar buluyor.
İdiz, bu yılki kayısı rekoltesinin oldukça yüksek olduğunu, "Dallar neredeyse kırılacak duruma geldi," diyerek ifade ediyor.
Kayısı kurutma işlemi titizlikle yürütülüyor.
Ağaçlardan sarsılarak toplanan kayısılar, güneşin kavurucu öğle sıcağından korunarak, sabah ve akşam serinliğinde kurutuluyor.
Bu yöntem, kayısının kalitesini ve lezzetini korumak için hayati önem taşıyor.
Gevaş'ta kayısı kurutma sezonu Temmuz ortalarında başlayıp Ağustos sonuna kadar sürüyor.
İdiz, bahçesinden yılda yaklaşık 300 kilo kayısı kuruttuğunu belirtiyor.
Kurutulmuş kayısının büyük bir kısmını akrabaları ve komşularıyla paylaşıyor.
Geri kalanını ise kış aylarında çayla birlikte tüketiyor, pestil ve reçel yapıyor, hatta çekirdeklerini bile satarak gelir elde ediyor.
Piyasada kurutulmuş kayısının kilosu 300 TL'ye kadar satılıyor.
İdiz, ilginç bir bilgiyi de paylaşıyor: Güneşte fazla kalan, koyulaşan kayısıların ve acımtırak çekirdeklerinin şeker hastalığına iyi geldiğine dair yaygın bir inanış var.
Bu geleneksel yöntem ve bilgiler, Gevaş'ta nesiller boyu süren kayısı kültürünün bir parçası olarak devam ediyor.
